REFERAT UČENIKA : SKIJAŠKI SKOKOVI

February 15, 2009 at 00:50 3 comments


clip_image001

Napisao : Milić Miloš I-3

Skijaški skokovi

Skijaški skokovi su sportska disciplina skakanja na skijama u kojoj se skijaš spušta niz posebno konstruisanu skakaonicu te nakon odraza pokušava ‘preleteti’ što veću udaljenost. Skakaonica je prekrivena snegom pa su takmičenja moguća samo u zimskim uslovima.

Ipak, danas postoje i varijante izrade skakaonice s veštačkom podlogom te se takmičenja mogu održavati cele godine, a jedna varijanta tog sporta se izvodi i na vodi.

Skijaški skokovi su standardni sport na Zimskim olimpijskim igrama.

Istorija

Kao većina skijaških disciplina i skijaški skokovi najranije se pominju u skandinavskim zemljama. U prvo vreme oko 1810. godine skakalo se sa odskočišta napravljenog od nabacanog snega ispod neke prirodne strme padine. Skakač je dobijao zalet spustivši se niz padinu, a zatim se odrazio sa odskočišta i letio 15-20 metara. Oko 1840. skakači su odskočište smestili na samu strminu padine. Sačuvani crteži iz 1862, 1880. i 1888. prikazuju skakače kako skaču s jednim digačkim štapom u ruci skupljenih koljena i nakon doskoka izvode telemark. Sondre Nordheim je prvi počeo skakati bez štapa, pa je njegov „elegantni“ skok pobudio veliku pažnju, označivši prekretnicu kod skijaških skokova. Tek 60-ih godina predprošlog veka počinju se graditi skijaške skakaonice od kojih je verovatno skakaonica u Holmenkolenu (Holmenkollenu) kod Osla bila jedna od prvih.

Skakači-samouci u početku su postigli skokove od oko 20 metara. U Holmenkolenu održavaju se od 1883. uz skijaška takmičenja u trčanju i takmičenja u skijaškim skokovima. Prve norveške skakaonice bile su za današnje pojmove veoma kratke, tako da je rekordna dužina skoka 1868 Sondre Nordheim iznosila je 19 metara, a skokovi 1910. (H.Hansen)45 , 1914. (A. Amundsen) 54, dok je 1933. Sigmund Rud skočio 86 metara.

Takmičenje u skijaškim skokovima

Savremena skijaška skakaonica

Cilj takmičenja u skijaškim skokovima je preskočiti što veću udaljenost. Međutim, ocenjuje se i stil skakača, pa je za pobedu osim dugog skoka potrebno prikazati i dobru tehniku leta te siguran doskok. Ukupni bodovi se izračunavaju po ostvarenoj dužini skoka te zbiru srednje 3 ocene 5 sudija (najveća i najmanja ocena se brišu), od kojih svaki može za stil dodeliti maksimalno 20 bodova. Bodovi za dužinu skoka se dodeljuju prema odnosu dužine skoka i položaja obračunske tačke pojedine skakaonice. Za skok tačno na obračunsku tačku (udaljenost) skakač dobije 60 bodova, za svaki metar manje/više dodaje se ili oduzima 1,8 bodova po metru.

Iako se tehnika skoka s razvojem ovog sporta dosta menjala kroz istoriju, tehnika doskoka je uglavnom ona prema telemark tehnici. Preovladavajuća tehnika položaja tela tokom leta je tzv. V-tehnika, prilikom koje skakač drži skije u ‘V’ položaju, s repovima skija skupljenim a vrhovima odvojenim.

Takmičenja u skijaškim skokovima se održavaju uglavnom na tri vrste skakaonica, koje se razlikuju po veličini:

  • 90-metarska skakaonica – obračunska tačka je na 90 metara, a skakači postižu daljine do 110 metara u optimalnim uslovima.
  • 120-metarska skakaonica – obračunska tačka je na udaljenosti od 115 do 145 metara, zavisno od skakaonice.
  • Skijaška letaonica – to su skakaonice sa obračunskom tačkom preko 180 metara, takvih je samo 5 na svetu (Vikersund, Oberstdorf, Kulm, Harahov i Planica) i na njima se mogu postići dužine skoka čak do 240 metara. Od 1985. god. svi neslužbeni svetski rekordi u skijaškim letovima su postignuti na Velikanki na Planici. Aktuelni svetski rekord je postignut 2005. god. kada je Bjørn Einar Romøren “doleteo” na 239 metara i uspeo ostati na nogama, nakon njega je Jane Ahonen sletio na 240 metara, ali mu taj let nije priznat, jer je pri doskoku pao. Često se za takmičenje na takvim skakaonicama koristi naziv ‘skijaški letovi’, da bi se naglasila velika dužina skokova.

Standardno takmičenje se sastoji od jednog probnog skoka i dva skoka koji se ocenjuju, a bodovi oba skoka se sabiraju za konačni poredak. Postoji i ekipno takmičenje, u kojem se sabiraju bodovi četiri člana jedne ekipe.

Popularnost skijaških skokova

Skokovi su nastali u skandinavskim zemljama, pa su i danas tamo najpopularniji. nord03_21Dobri takmičari redovno dolaze iz skandinavskih zemalja, pre svih Finske i Norveške, a još su jake nacije u tom sportu Njemačka, Austrija, Slovenija, Poljska, Češka, Japan itd. Stil skijaških skokova Moderna V tehnika je rezultat stila koji je prvi prmenio Jan Boklev u Švedskoj 1985. godine kako bi se produžile dužine leta za oko 10% u odnosu na raniji stil paralelnih skija, kakav pamtimo sa Nikenenom. U modernim skokovima aerodinamika je postala jak faktor i tiče se dizajna skijaških kombinezona. Prva tehnika skiskokova bila je Kengzbergerova tehnika razvijena u Norveškoj od Jakoba Tulina a sastojala se u stavu čučnja sa rukama pored tela na zaletištu a onda se uspravno izleti sa rukama paralelnim ispred tela.Dužine ovih skokova bile su od 45 do 100 metara.Tek 1950 je Andreas Dežer je 1950 godine i Erih Vindiš iz Nemačke razvio tehniku nazvanu riblja jer su ruke bile uѕ telo i to je podsećalo na riblja peraja…Ova tehnika bila je standard od 1950 do 1985. a skije su bile paralelne. Onda je Jan Boklev razvio V tehniku koja je danas sve prisutnija kod skakača u svetskom kupu. Završetak skoka je u telemark stilu kada se tle dodiruje sa nogom u polučučnju ispred noge, dok je doskok na dve noge stilski nekorektan ali ispravan.

Nordijska kombinacija

Skijaški skokovi su sastavni deo sporta koji se naziva Nordijska kombinacija, a u sebi uključuje takmičenje u skijaškom trčanju i skijaškim skokovima.

Skijaški letovi

Skijaški letovi su iste forme kao i skijaški skokovi. Takmičenja se održavaju na velikim skakaonicama, na kojima je kritična tačka najmanje 185 metara. Trenutno ima pet takvih skakaonica u svetu: Vikersundbaken u Vikersundu, Norveška; Oberstdorf, Nemačka; Kulm, Austrija; Letalnica, Planica, Slovenija; i u Harakovu, Češka Republika. Šesta skakaonica, Koper Pik u Mičigenu, trenutno se ne koristi jer ne odgovara FIS standardima.

Na ovim skakaonicama, skaču se najduži skokovi. Moguće je preći 200 metara. Trenutni svetski rekord je 239 metara, a postavio ga je Norvežanin Bjorn Ajner Romoren na Planici 2005. Najduži skok ikada bio je 240 metara, a postavio ga je Jane Ahonen na istom takmičenju, ali taj rekord nije priznat jer je Ahonen pao pri telemarku. Od 1972. se svake druge godine održava Svetsko prvenstvo u skijaškim letovima.

Više o skijaškim skokovima pročitajte ovde :

Video 1.

Video 2.



Entry filed under: REFERATI- RADOVI UČENIKA. Tags: .

Uskoro počinje takmičenje u pikadu Propozicije za takmičenje u pikadu : I Trofej Medicinske škole ‚‚Stevica Jovanović‚‚

3 Comments Add your own

  • 1. prof.Ivan Kovačević  |  February 15, 2009 at 01:02

    Vrlo lep rad. Interesantna tema. Odličan 5🙂

  • 2. Milos  |  February 15, 2009 at 21:15

    Jeeeeeeeeeee!!!!!🙂

  • 3. prof.Ivan Kovačević  |  February 15, 2009 at 21:17

    🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Recent Posts

wordpress counter

%d bloggers like this: